Szukasz sportu, który wyciągnie całą rodzinę od ekranów, a Tobie zapewni solidny trening cardio bez nudy? Poznaj speed-ball! To genialna dyscyplina rakietowa, która nie wymaga wielkich nakładów finansowych ani rezerwowania drogich kortów.
Wystarczy kawałek trawnika, wolny kwadrans i… gotowe. Trenuj refleks, poprawiaj kondycję i baw się świetnie prosto z własnego ogrodu lub działki.
Jesteś nauczycielem wychowania fizycznego poszukujesz sportu, który porwie dzieciaki i młodzież? Dzięki któremu będziesz się rozwijał wraz ze swoimi podopiecznymi? W którym dzięki temu, że jest to sport ciągle niszowy, relatywnie łatwiej o sukces sportowy? Który nie wymaga ogromnego wkładu własnego ani budowania dodatkowej infrastruktury?
Nie mogłeś lepiej trafić. Ciągle rosnąca grupa nauczycieli i dzieciaków poznaje nasz sport i postanawia się do nas przyłączyć wprowadzając speed-ball, najpierw na lekcje wychowania fizycznego, a później do zajęć dodatkowych.
Speedball w kurortach to nawet 20 osób grających na powierzchni kortu tenisowego!
Dowiedz się w jaki sposób speed-ball, pozwoli prowadzić rozgrywki jednocześnie, nawet dla kilkudziesięciu osób, na powierzchni którą zwykle zajmuje 2-4 zawodników.
Nie. Do gry wystarczy niewielki kawałek płaskiego terenu – np. w ogrodzie, na podwórku czy tarasie. Tenis to 2-4 graczy, kiedy speed-ball to 20 graczy, na tej samej powierzchni. Siatkówka plażowa to 4-8 graczy, kiedy speed-ball to 18 graczy, na tej samej powierzchni. Sprzęt można rozłożyć wszędzie, gdzie sufit ma min. 3,2m
W speed-balla może grać od 1 do 4 osób jednocześnie:
1 osoba: gra super-solo,
2 osoby: klasyczny mecz singlowy (1 na 1),
4 osoby: mecz deblowy (2 na 2).
Zasady są proste, a sprzęt bezpieczny. Zasady są proste i nie wymagają sędziego przez co na starcie i przynosi mnóstwo frajdy w każdym wieku – od najmłodszych po seniorów.
Tak. Speed-ball doskonale sprawdza się zarówno w zamkniętych obiektach (hale, sale gimnastyczne), jak i na świeżym powietrzu – w ogrodzie, w parku, na orliku czy na plaży.
Zdecydowanie tak. Speed-ball umożliwia rozwijanie się wraz z podopiecznymi poprawiając ogólną sprawność fizyczną, jednocześnie promując lokalnie nową dyscyplinę sportu. Sprzęt jest mobilny, trwały i łatwy w montażu, co czyni go świetną alternatywą dla tradycyjnych gier zespołowych w szkołach.
Wspólnie ustalimy plan
Super-solo to konkurencja rozgrywana przez zawodnika indywidualnie na czas. Mało tego w tej konkurencji zawodnik zmuszony jest do gry obiema rękami.
Zawodnik ma za zadanie w określonym czasie wykonać jak najwięcej odbić.
Zawodnik gra cztery jednominutowe serie, każdą w innej pozycji/konfiguracji, pomiędzy seriami ma 30 sekund przerwy
Przez pierwszą minutę musi odbijać rakietą trzymaną w prawej ręce,
Następnie 30 sekund przerwy
Kolejną minutę tylko rakietką trzymaną w lewej ręce,
Następnie 30 sekund przerwy
Kolejną minutową serię rakietami trzymanymi w obu rękach uderzając tylko forhendem,
Następnie ostatnie 30 sekund przerwy
Ostatnią minutową serię rakietami trzymanymi w obu rękach, ale tym razem uderzając tylko backhandami.
Po zakończeniu wszystkich serii, sumujemy wyniki z poszczególnych pozycji i wygrywa zawodnik z najwyższym wynikiem sumarycznym.
W grze deblowej rywalizują ze sobą dwie pary (męskie, damskie lub mieszane) rywalizuje więc cztery osoby przy jednym statywie.
Zasady gry i zdobywania punktów są identyczne jak w przypadku gry singlowej, ważne jest jedynie pilnowanie kolejności odbijania piłki przez zawodników.
W parze deblowej zawodnicy odbijają piłeczkę na przemian raz jeden a raz drugi. Inaczej mówiąc oznacza to, że jeżeli w drużynie AB serwuje zawodnik A to w parze CD odbiera zawodnik C. Z kolei po odbiciu zawodnika C odbiera zawodnik B, po B zawodnik D, a po D zawodnik A i dalej od nowa itd.
W grze deblowej rywalizacja również toczy się do wygranej dwóch setów przez jedną z par. Jeden set również trwa do wygrania 10 punktów bez gry na przewagi.
W trakcie gry singlowej rywalizują ze sobą dwaj zawodnicy.
Zawodników oddziela strefa naturalna szerokości 60 cm, która dzieli kort na dwie równe części.
Na środku strefy neutralnej ustawiony jest statyw do gry w speed-ball. Do szczytu statywu przymocowana półtora metrową żyłką jest piłka wielkości tenisowej.
Każdy z graczy może do woli przemieszczać się po swojej części kortu, jednak nie może wejść na strefę neutralną ani jej przekroczyć.
Każdą wymianę zaczyna się od serwisu. Serwis musi być wykonany ze środka swojej połowy kortu, zgodnie z ruchem wskazówek zegara i poziomo. Wszystkie inne odbicia poza serwisem nie muszą już być poziome.
Zadaniem każdego zawodnika jest odbicie piłeczki w taki sposób, aby piłeczka zmieniła kierunek obrotu wokół statywu.
Zawodnik zdobywa punkt, kiedy uderzona przez niego piłka wykona dwa pełne obroty wokół statywu a rywal nie będzie w stanie jej w tym czasie odbić.
Punkt zdobywa również w przypadku, kiedy przeciwnik wejdzie na strefę neutralną lub kiedy zamiast w piłkę rywal trafi rakietką w żyłkę.
Po każdym zdobytym punkcie zatrzymujemy grę i serwujemy od nowa. Zawodnicy serwują na zmianę niezależnie od tego kto zdobył poprzedni punkt.
Rywalizacja w toczy się do momentu wygrania dwóch setów przez jednego z zawodników. Każdy set z kolei toczy się do momentu zdobycia dziesięciu punktów przez jednego z nich.
W Speed-ballu nie gramy na przewagi – wynik 10:9 kończy set.
Zawodnicy co set zamieniają się stronami kortu, w przypadku remisu 1:1 w setach w decydującej partii zmieniają strony co pięć punktów. W trakcie gry singlowej rywalizują ze sobą dwaj zawodnicy.
